کسانی که بصورت بسیار نرم میخواهد رژیم رو عوض کنند باید این روش رو بگذارند در کوزه آبش رو بخورندچون این تغییرات مسالمت آمیز ما رو هلاک کردن و البته بهانه ای شده برای کسانی که میخواهد ترس خودشون رو پشت این مسالمت مسالمت پنهان کنند.
یادم هست چه آتیش تندی داشتیم بعد از انتخابات. یکی میگفت تا 2 ماه دیگه کارشون تمومه اون یکی میگفت تا 4 ماه دیگه یا کسی دیگه خیلی دوربین بود میگفت تا یکسال یا اون یکی تلسکوپ بود میگفت دوسال دیگه و خلاصه هرکسی چیزی میگفت. الان بعد از نزدیک به دو سال دیگه کسی حتی پیش بینی هم نمیکنه چون با روشی که انتخاب شده اصلا معلوم نیست اتفاقی بیوفته یا نه. هیچکس هم جواب خون کسانی که شهید شدند رو هم نداره که بدهد.
آخه بابا یکی نیست بگه این روش برای رژیمی که دستش روی ماشه نیست و حدودآ 5% انسانیت داره شاید کار بکنه ولی نه هر حکومتی. آیا شما میتونید انتظار داشته باشید که برید توی قفس یک شیر گرسنه و با نصیحت و استقامت اون رو از دریدن منصرف کنید؟ باب طبیعت اون حیوون دریدن هست و روش مسالمت آمیز نداره.
در این روش بسیار پر کاربرد مسالمت آمیز البته رژیم هم بیکار ننشسته و مرتب در حال فرستادن ستون پنجم (مثل همونهایی که کور رنگی دارند و نقطه سیاه و خاکستری و سفید رو تشخیص نمیدهند) برای ایجاد تفرقه هست و داستان ما هم شده مثل همون موشی که داخل چرخ آزمایشگاه در حال دویدن هست و یک سانت هم جلو نرفته. مردم تشکیلات با انسجام ندارند ولی رژیم داره و هر کاری دوست داره داره با ما انجام میده.
الان وضعیت ما با دوسال پیش چه تغییری کرده؟ بیلان و رادمان شکنجه و قتل و تجاوز و کشتار این دوسال چی بوده؟
من به خشونت دعوت نمیکنم ولی فکر میکنم روش کار اشتباه هست که دوسال در جا زدیم.
البته شکاف در حکومت رو که ادعا میکنند چیزی هم نیست بشود اندازه گیری کرد و به چه درد ما میخوره نمیدونم.
متاسفانه ایرانیها همیشه کارهای بزرگ رو اول شروع میکنند ولی هیچ وقت کاری رو نمیتونن تموم کنند و این واقعیت تاریخی هست. چطور در کشور ما بیشتر از 100 سال پیش مشروطه بوجود آمده و بعد از 100 سال ما پیش رفت که نکردیم هیچ پسرفت هم کردیم و به جمهوری اسلامی ختم شدیم در صورتی که زمانی که ما مشروطه داشتیم در خیلی جاها حتی نمیدونستن دموکراسی خوردنیه یا پوشیدنی ولی با کمال تعجب اونها به آزادی رسیدن و ما اندر خم همون کوچه که بن بست هم هست هستیم.
من واقعا فکر میکنم ما نباید خودمون رو بهتر و باهوش تر از آنچه نیستیم نشان بدهیم. تکیه به تاریخ پر افتخار به چه درد ما میخوره وقتی ما همون مردم پیشین نیستیم؟
بیشتر از اونکه رژیم فرسایش پیدا کنه ظاهرا خود ما داریم فرسایش پیدا میکنیم پس پیش بسوی تغییرات با سکوت وتا ابد ایستاده ایم حتی اگر یونجه زیر پایمان سبز شود..
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر