۱۳۸۹ اسفند ۷, شنبه

ایران حاصل خیزترین خاک برای پرورش دیکتاتور

ایران اولین کشورخاورمیانه که برای برقراری دموکراسی انقلاب کرد امیدوارم آخری کشوری نباشیم که آنرا بدست میآوریم.
ایران تاریخی طولانی در مبارزه با استبداد دارد و اولین کشور خاورمیانه هست که برای برقراری دموکراسی واقعی انقلاب کرد و کشته داد تا حکومت بر اساس خواست مردم اداره شود ولی هربار یک دیکتاتور سر برآورد و روز از نو و روزی از نو و دوباره انقلاب پشت انقلاب.
ایران حتی قبل خیلی از کشورهای اروپایی به قانون اساسی دست پیدا کرد و حرکت بسوی دموکراسی رو شروع کرد.
براستی دلیل اینهمه سعی و تلاش بی فایده چیه؟ آیا نباید دلیل رو در خودمون جستجو کنیم؟ در ایران مردمانی هستند که از پاچه خواری و گردن کج کردن امورات میگذرانند و برای بالا رفتن پله های قدرت حاضر هستن همه چیز رو نابود کنند و برای همین یکنفر رو که در قدرت هست تا مرتبه خدایی بالا میبرند تا بتونن به امیال خودشون برسند و البته این مردمان دارای ضریب هوشی به اندازه ماهی طلایی هم نیستند و نمیتوانند در رقابت سالم با دیگران مراحل ترقی رو طی کنند و البته کمی طمعکار و بد سیرت هم هستند برای همین سعی میکنند تا یک دیکتاتور بسازند و خود رو با مجیز گویی و پاچه خواری و چسبیدن به القاب آریامهر و امام و کوفت و زهرمار به پول و قدرت برسانند.

ایران حاصل خیزترین خاک برای پرورش دیکتاتوری بوده هست و خواهد بود و این به دقت فرمول جاذبه نیوتن ثابت شده وگرنه کدوم کشور رو در دنیا سراغ دارید که بیشتر از 100 سال مبارزه با دیکتاتوری رو در کارنامه داشته باشه و نه فقط به جایی نرسیده بلکه پسرفت هم داشته و آزادیهایی که قبلا داشته هم دیگه نداره.
مبارزه مردم ایران برای مردمان کشورهای دیگر به گمان داره تبدیل به یک کمدی تراژی میشه.
هموطن دست به دست بدیم تا لاقل آخری نباشیم که خیلی افت داره. ناسلامتی ایران با تاریخش پرچمدار تمدن در منطقه هست.

بزرگترین کمکی که بچه های خارج از ایران به هموطنان داخل میتوانند انجام دهند

روز سه شنبه روز اعتراضات خیابانی هست و در این مدت اطلاع رسانی و تشویق هموطنانی که در داخل ایران هستند بزرگترین کمک به بچه های داخل هست. دوستان خارج از ایران بدون ترس از کنترل تلفنی میتونن به شهرهای مختلف به صورت تصادفی زنگ بزنند و مردم رو تشویق کنند و به اونهایی که دیگر امیدی ندارند امید بدهند. خیلی از مردم به اینترنت و وسائل ارتباطی روز دسترسی ندارند برای همین آگاه کردن همه کاری ضروری هست. اگر هر هموطنی در خارج به 10 نفر در داخل ایران و به شهرهای مختلف زنگ بزنه هم آگاهی میده و هم جامعه رو به درجه هشدار و آمادگی میرسونه. اگر این کار ادامه پیدا کنه میشه در جامعه التهابی رو که لازمه حرکت مردم هست رو ایجاد کرد. فقط از دوستانی که میخوان تماس بگیرن خواهش میکنم تبلیغ برای شخص و گروه و دسته ای رو نکنند تا دو دستگی ایجاد نشه که اگر کسی سعی کنه با توسل به تبلیغات برای گروهی اینکار رو انجام بده یعنی همون آب در هاون کوبیدن.
چیز دیگه که میشه هنگام تماس از هموطنانتون بخواید اعتصاب برای روز سه شنبه هست یعنی اینکه به سرکار نرند و اگر هم به سر کار رفتند ولی کار نکنند یا به قول آقای سازگارا اعتصاب ایتالیایی انجام بدهند.
دوستان خارج از ایران اگر بتونن وظیفه رسوندن پیام رو هم به داخل و هم از داخل به خارج رو خوب انجام بدهند بزرگترین کار رو کردند. البته دوستان داخل ایران هم میتونن اینکار رو انجام بدهند اگر خطری براشون نداره مثلا از تلفنهای عمومی استفاده کنند. بنده خودم از همکین الان شروع میکنم.
دوستان میتونن از لینک زیر به پیش شماره شهرهای ایران دسترسی پیدا کنند که به ترتیب الفباء نوشته شده.

۱۳۸۹ اسفند ۴, چهارشنبه

آقای سروش جیک جیک مستونت بود فکر زمستونت نبود؟

آقای سروش زمانی که سرمست انقلاب فرهنگی بودید و استادان با تجربه رو از دانشگاه به قول خودتون پاکسازی میکردید فکر این نبودید که با رفتن علم و آوردن ویروس خرافات و جهل یکروزی این مرض دامن خود شما رو هم خواهد گرفت؟ آقای سروش این انقلاب دست پخت آدمهایی مثل شماست که به زور 32 ساله به خورد این مردم دادید و شما به تازه گی این غذای متعفن انقلاب رو مزه مزه کردید و هنوز کامل نچشیدید. هنوز نچشیدید که مادری فرزند یا خواهری برادر و یا زنی شوهر رو یا بلعکس از دست بده. آقای سروش کسانی که این آش شور رو پختند حق اعتراض ندارند که خود کرده را تدبیر نیست ولی در عوض نسل جوونی مثل من جوونی خود را از دست داد تا به زور دست پخت شما را بخوره یعنی همان موقعی که مست قدرت بودید و چشمانتان نمیدید و گوشتان نمی شنید برای همین نسل ما رو هی زدید توی سرش تا یک انتخاب بیشتر نداشته باشه بجز آوارگی در غربت چون راهی دیگری نمانده بود.
خلاصه اینکه آقای سروش زمانی که جیک جیک مستونت بود فکر زمستونت نبود؟

جاده منتهی به خطوط قرمز جنبش سبز شده اتوبان رژیم و ما ساکت هستیم



خانمها و آقایان عزیز رژیم دیگه از خطوط قرمز جنبش سبز فقط رد نشده بلکه اون رو تبدیل به اتوبان تهران-کرج کرده و ما در حال نوشتن گزارش و خواندن گزارش اعتراض خانواده های رهبران جنبش آقایان کروبی شجاع و موسوی هستیم. هموطن عزیز من میترسم مردم عربستان سعودی هم رژیمشون رو عوض کنن و ما هنوز اندر خم همون کوچه بن بست تفرقه و خود بزرگ بینی خودمان باشیم.
خوشبختانه دیگه بهانه ای هم دیگه نداریم که این رژیم خیلی وحشیه چون رهبر فاشیست لیبی دیگه زد به سیم آخر و مردمش رو بمباران هوایی هم کرد (که من مطمئن هستم در ایران خلبانی به این درجه از بی شرافتی و وطن فروشی نداریم) ولی مردم لیبی با این اوصاف یک شهر دیگه رو از دست کفتاران قذافی خارج کردن.
هموطن عزیز من تشویق به خشونت نمیکنم چون در نهایت باید با هموطن خودمون خشونت کنیم که کار درستی نیست ولی باور کنید با این رژیم با راهپیمایی سکوت (اگه بگذارن) نمیشه کاری کرد و حداقل باید از خودمون دفاع کنیم چون دفاع از خود حق مسلم هر انسانی هست (حتی حیوانات) و در کنار تظاهرات مسالمت آمیز کاری دیگه هم باید انجام داد.
چقدر خوبه که خودمون روز و ساعت تظاهرات و اعتراض رو مشخص کنیم و براش برنامه ریزی کنیم. پیشنهاد من برای برنامه ریزی این هست که کارگران و کارمندان رو تشویق به اعتصاب و نرفتن به سر کارهاشون در اون روز بکنیم (که خطری هم براشون نداره و به بهانه های مختلف میشه نرفت سرکار) چون اعتراضات خیابانی همراه با اعتصاب حتی اگه یکروز باشه چنان اکو و طنینی در جامعه میاندازه که رژیم به لرزه بیوفته.
پیشنهاد دیگر من مربوط به هموطنانی که در خارج کشور هستند هست. جنبش هنوز نتونسته از پتانسیل دوستان خارج از ایران به طور کامل استفاده کنه هر چند که اطلاع رسانی خودش کار بزرگی هست ولی منظورم کاری که بشه به صورت مستقیم به تظاهرات داخل کمک کنه. اگر این پیشنهاد رو دوستان خراج از ایران جدی بگیرن واقعا قدم بزرگی برای تهییج وفعال سازی جامعه هست.
پیشنهاد من این هست که هر کسی خارج از ایران پیش شماره های شهرهای مختلف رو دربیاره و ئر هر شهر به فقط 4 یا 5 تا منزل به صورتی تصادفی زنگ بزنه. البته هرکسی در حد توان خودش. شاید کسی فقط به یک شهر زنگ بزنه و کسی دیگر به 10 تا شهر ولی مهم اینه که هر کاری هرچقدر کوچک ولی به تعداد زیاد مطمئنا جریان بزرگی به راه خواهد انداخت.

هموطن این راهی هست که باید بریم حالا هر چه دیرتر انجامش بدهیم تلفات و هزینه اون بیشتر هست. باید از شرافت خودمون دفاع کنیم و نشون بدیم که متحد هستیم و اجازه نمیدیم که هرکاری که خواستن با ما انجام بدهند و ما فقط سکوت کنیم.

۱۳۸۹ اسفند ۱, یکشنبه

هنگام اعتصابت سراسری فرا رسیده

جلو گیری رژِیم از ایجاد سندیکاهای کارگری به دلیل این بوده و هست که در زمان اعتراضات مردم اعتصابی شروع نشود ولی با تمام اینها الان بهترین وقت برای اعتصاب معلمان کارگران پرستاران و غیره هست تا قدرت اعتراضات خیابانی چندین برابر بشود و به زودی زود این رژیم به زباله دانی تاریخ بپیوندد. جنبش باید تمرکز خود را برای شروع اعتصابات قرار دهد چون با توجه به هدفمند کردن یارانه به جیب حکومتیان و نارضایتی تمام قشرهای مردمی این پتانسیل بالا وجود دارد و باید از آن استفاده شود.. شروع اعتصابات همراه با اعتراضات خیابانی یعنی سرنگونی رژیم ولایت وقیح.